Μερικά παραδείγματα υπερφαγίας είναι όταν κάποιος ανοίγει το ψυγείο ή το ντουλάπι, χάνει τον έλεγχο και τρώει ότι βρει. Μερικές φορές εκδηλώνεται ακόμη εντονότερα με την συνήθεια να διακόπτει κάποιος τον βραδινό ύπνο του και να ψάχνει να βρει κάτι να φάει. Στις περιπτώσεις της συναισθηματικής υπερφαγίας, το άτομο τρώει γρήγορα χωρίς να συνειδητοποιεί τι ακριβώς κάνει!

Το ερώτημα είναι γιατί το κάνει και τι είναι αυτό που τον οδηγεί σε αυτή τη συμπεριφορά;
Ποια είναι τα ερεθίσματα που ενεργοποιούν αυτή την συμπεριφορά;

Με την κλινική υπνοθεραπεια και την Κυκλική Ολιστική Τεχνική, εντοπίζονται οι αιτίες που κρύβονται πίσω από την συμπεριφορά της συναισθηματικής υπερφαγίας και της παχυσαρκίας. Αφού εντοπίσουμε τις αιτίες στην συνέχεια γρήγορα, άμεσα και αποτελεσματικά, αλλάζουμε την διατροφική μας συμπεριφορά, τις διατροφικές μας συνήθειες και την διατροφή μας.

Από μικρή ηλικία δεχόμαστε μηνύματα τα οποία επηρεάζουν υποσυνείδητα την διατροφική μας συμπεριφορά για όλη μας την ζωή.

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα…

Σενάριο 1: Ένα παιδί 3 ετών έχει πάρει ένα αναψυκτικό, η μητέρα του μόλις δει το παιδάκι με το αναψυκτικό στο χέρι, το παίρνει απότομα και με έντονο ύφος του λέει «Δεν είναι καλό !» ή «Τα παιδάκια δεν πίνουν αναψυκτικά».  Αυτό αυτόματα, αυτή η συμπεριφορά, η κατανάλωση αναψυκτικού, καταγράφετε στο υποσυνείδητο του παιδιού ως κάτι απαγορευμένο. Αυτή η καταγραφή τον συνοδεύει στα επόμενα χρόνια της ζωής του. Ενώ, βλέπει ανθρώπους καθημερινά γύρω του να καταναλώνουν αναψυκτικά και να είναι χαρούμενοι, ίσως να έχει δει και την ίδια την μητέρα του να απολαμβάνει αναψυκτικό, υποσυνείδητα αναγνωρίζει το αναψυκτικό ως κάτι κακό, βλαβερό και απαγορευμένο. Αυτό το παιδί έχει προγραμματιστεί να αναγνωρίζει το αναψυκτικό σαν πειρασμό, απαγορευμένο και ως κάτι που του δίνει ευχαρίστηση. Συνεπώς, στην πορεία της ζωής του μπορεί να αναπτύξει αντιδραστική διατροφική συμπεριφορά.

Σενάριο 2: Ένα παιδί που του δίνουν γλυκό για ανταμοιβή σε μια καλή του πράξη, η ακόμη χειρότερα του δίνουν γλυκό ως ανταμοιβή γιατί έφαγε όλο το φαγητό του. Παρόλο, που μπορεί το η ποσότητα του φαγητού μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη από την ανάγκη που έχει ο οργανισμός του παιδιού. Το τρώει όλο το φαγητό, τρώει και το γλυκό μαζί με χίλια” μπράβο που τα έφαγες όλα” .  Αυτό το παιδί έχει προγραμματιστεί να βιώνει μια ευχαρίστηση και ικανοποίηση, τρώγοντας περισσότερο φαγητό από τις πραγματικές του ανάγκες καθώς επίσης, καταναλώνει επιπρόσθετα, μετά το γεύμα, το γλυκό του, ως μέρος του καθημερινού του διαιτολογίου.

Το άτομο αυτό ως ενήλικας πλέον, καταναλώνει το αναψυκτικό, το φαΐ του όλο, το γλυκό του  με μια “ευχαρίστηση” που κρατά μερικά λεπτά. Το αποτέλεσμα όμως, είναι να βιώνει ώρες ή μέρες  υποσυνείδητου θυμού και απογοήτευσης κρίνοντας τον εαυτό του που δεν μπόρεσε να αντισταθεί σε αυτές τις ανθυγιεινές συνήθειες και στην πολυφαγία.

Στην συνέχεια, σε άτομα που εκδηλώνουν συμπεριφορά συναισθηματικής υπερφαγίας και παχυσαρκίας εντοπίζετε χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοσεβασμός και ακολουθούν δηλώσεις όπως, δεν τα καταφέρνω, είμαι ανίκανος, είμαι χοντρός, κανείς δεν με αγαπά κτλ

Επίσης, η διατήρηση των περιττών κιλών μπορεί υποσυνείδητα να εξυπηρετεί μια ανασφάλεια  ή φόβο του ατόμου να πετύχει κάτι που συνειδητά το επιθυμεί πολύ αλλά υποσυνείδητα να μην πιστεύει ότι μπορεί να πραγματοποιηθεί αφού φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε το άγνωστο.
Σε αυτή την περίπτωση δουλεύουμε με τις ανασφάλειες οι οποίες κάνουν το άτομο υποσυνείδητα να διατηρεί περιττών κιλών και να επιλέγει την συναισθηματική υπερφάγια, ώστε το άτομο να ανατρέψει τις παλιές του πεποιθήσεις και ανασφάλειες, πιστεύοντας στον εαυτό του και να προχωρήσει στην ζωή του έχοντας καινούργια αποτελέσματα σε όλους τους τομείς, όχι μόνο  στο σωματικό του βάρος αλλά και στις σχέσεις του, στην υγεία του, στην σεξουαλική του ζωή, κτλ.
Όλα αυτά που βιώσαμε ακούσαμε  και πιστέψαμε, όπως και πολλά άλλα  που ούτε καν τα σκεφτήκαμε ποτέ, καταγράφονται στο υποσυνείδητο μας και μας σπρώχνουν να τρώμε ανεξέλεγκτα. Ακόμη, συνήθειες και πεποιθήσεις οι οποίες μεταφέρονται από γενιά σε γενιά, όπως το Σύνδρομο Κατοχής, το οποίο μεταφέρετε στις μεταπολεμικές γενιές από τις γενιές που έζησαν την στέρηση της τροφής λόγω πολέμου. Τα άτομα αυτά παρόλο που τώρα που έχουν πρόσβαση σε άφθονο φαγητό τρώνε με την υποσυνείδητη πεποίθηση ότι ίσως αύριο να μην έχουν και αυτή η πεποίθηση μεταφέρετε από γενιά σε γενιά. Επίσης, Τα μηνύματα που δεχόμαστε καθημερινά, σχετικά με τη στάση που πρέπει να έχουμε απέναντι στο φαγητό είναι μια αιτία που ίσως να οδηγήσει στην συναισθηματικής υπερφαγίας. Τα μηνύματα  αυτά καταγράφονται στο υποσυνείδητο του και μεγαλώνοντας έρχεται αντιμέτωπος με μια συμπεριφορά του η οποία εκφράζεται αυτοματοποιημένα και υποσυνείδητα. Ως εκ τούτου, το άτομο αυτό κρίνει την συμπεριφορά αυτή και αναγνωρίζει ότι δεν μπορεί να την ελέγξει, θυμώνει και απογοητεύεται με τον εαυτό του. Αυτό το μοτίβο έχει μια επαναλαμβανόμενη τάση αφού το άτομο, αν δεν επέμβει στο υποσυνείδητο του, δεν μπορεί να το ελέγξει με αποτέλεσμα να είναι μόνιμα σε αυτή την ανεξέλεγκτη κατάσταση.

Με την μέθοδο της ύπνωσης το άτομο έρχεται να αντιμετωπίσει αυτήν την πραγματικότητα του και να την αλλάξει με την βοήθεια του υπνοθεραπευτή.