Πολλές μητέρες αισθάνονται άγχος όταν μεγαλώνουν ένα παιδί και πολύ περισσότερο όταν μεγαλώνουν δυο η τρία παιδιά. Στο σημερινό μοντέλο της κοινωνίας που ζούμε, πολλές μητέρες αισθάνονται πιεσμένες, προσπαθούν να κάνουν ότι καλύτερο μπορούν για τα παιδιά, την καθαριότητα στο σπίτι, το φαγητό. Ο χρόνος κυλάει γρήγορα και αρχίζουν να νιώθουν  ότι δεν τους αρκεί καθώς, έχουν τόσα πολλά να κάνουν κατά την διάρκεια της ημέρας. Όχι μόνο δεν απολαμβάνουν τις στιγμές που περνάνε μέσα στην μέρα, αλλά και πολλές φορές στο τέλος, νιώθουν αμφιβολίες για τις ικανότητες τους, παραμελούν τους εαυτούς τους και τις επιθυμίες τους. Συχνά, οι μητέρες που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση χάνουν εύκολα την ψυχραιμία τους, αντιδρούν προς το παιδί ή τον σύντροφο τους ή ακόμα αποστρέφονται κάποιες από τις ιδιότητες τους όπως, την συζυγική ή συντροφική. Με αποτέλεσμα να οδηγείται το ζευγάρι και κατ’ επέκταση όλη η οικογένεια σε έντονο και ψυχρό οικογενειακό κλίμα με συχνές εντάσεις.

Η μητέρα είναι σημαντικό να είναι ήρεμη, να  μπορεί να δεχτεί λάθη της και τα λάθη των μελών της οικογένειας της. Υπεύθυνη μάνα δεν είναι αυτή που κάνει τα πάντα και δεν αφήνει κανένα άλλο να προσφέρει στην οικογένεια στο σπίτι και στον εαυτό του. Μια υπερπροστατευτική μάνα εμποδίζει από το παιδί της να δοκιμάσει, να επεξεργαστεί, να κάνει λάθη και να μάθει από αυτά, να αναπτύξει την αυτοπεποίθηση του, ακόμα και να ανακαλύψει τα ταλέντα και τις δεξιότητες του. Η υπερπροστατευτική συμπεριφορά στερεί από το παιδί το δικαίωμα του να εξελίξει τις αισθήσεις του μέσα από την φαντασία και την δράση του και οδηγεί στην καταπίεση της έκφρασης του και της επικοινωνίας του μέσω του  κλάματος, του θυμού ή της γκρίνιας του.

Η διατήρηση της εσωτερικής ισορροπίας και ηρεμίας σε ένα γονιό είναι το πιο σημαντικό για την σωστή ανάπτυξη ενός  παιδιού. Κανείς δεν είναι τέλειος και ούτε μπορεί να τα κάνει όλα καλά και δεν υπάρχει στην πραγματικότητα αυτή η ανάγκη από κανένα μέλος της οικογένειας.

Είναι καλό για τα παιδιά να κάνουν  λάθη. Τα παιδιά μαθαίνουν μόνο κάνοντας λάθη και Έχουν  δικαίωμα να συναντούν μικρές δυσκολίες και να παίρνουν χαρά όταν καταφέρνουν να τις προσπερνούν.

Το παιδί μαθαίνει τους κανόνες  όταν εσείς γίνεστε πρότυπο γι’ αυτό και όχι όταν του επαναλαμβάνετε τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει,  τι δεν πρέπει να αγγίξει, τι να φάει και τι όχι. Τα πολλά λόγια κουράζουν τα παιδιά όπως κουράζουν και τους μεγάλους  και το αποτέλεσμα είναι το αντίθετο.

Κι ο σύντροφος θα κάνει τα δικά του λάθη, θα λερώσει στην προσπάθεια του να ετοιμάσει το γεύμα ή θα καθυστερήσει να εκτελέσει μια εργασία του σπιτιού που εσείς θα την κάνατε πιο γρήγορα. Αφήστε τον να προσφέρει χωρίς να τον κρίνεται ούτε να  συγκρίνετε αυτό που κάνει με το πως θα το κάνατε εσείς. Χαλαρώστε και απολαύστε την ομαδική δημιουργία στην οικογένεια. Αυτό προσφέρει σε όλους θετικά συναισθήματα και η όλη διαδικασία αναπτύσσει την οικογένεια και το κάθε μέλος ξεχωριστά.

Πως θα καταφέρετε να έχετε ηρεμία και να μεταφέρεται στο παιδί τους κανόνες του σπιτιού;

Πως θα το μάθετε να συμπεριφέρεται με ευγένεια στα σπίτια φίλων και γνωστών που επισκέπτεστε;

Πως θα το μάθετε να εκφράζεται με ειλικρίνεια και καλοσύνη;

Πως θα βοηθήσετε στην ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης του;

Πως η επικοινωνία στο σπίτι είναι δημιουργική;

Πως όλα αυτά σας προσφέρουν ηρεμία και ασφάλεια ότι μεγαλώνετε ένα παιδί που έχει αξίες, έχει αυτοπεποίθηση, έχει πειθαρχία και σεβασμό προς την οικογένεια του και τους άλλους ανθρώπους;

Και πως η σχέση με τον σύντροφο σας να σας δίνει χαρά και δύναμη;

Είναι όλα δράση και αντίδραση, το μόνο που θέλετε για να πετύχετε ευτυχία  στην οικογένεια σας είναι να μάθετε να απολαμβάνετε τις στιγμές! Τις στιγμές που προσφέρουν χαρά κι όχι στρες και άγχος, τις στιγμές που προσφέρουν αγάπη κι όχι θυμό, στιγμές που είναι γεμάτες από ανακούφιση κι όχι παράπονα, στιγμές που οδηγούν μόνο σε σωματική κούραση και ποτέ ψυχική.

Οι γονείς πρέπει να είναι ήρεμοι και να χαίρονται το μεγάλωμα του παιδιού. Είναι σημαντικό η μητέρα, γυναίκα και σύντροφος να κρατήσει τους ρόλους της σε ισορροπία χωρίς να καταπιέζεται από τα πρέπει που έχει βάλει η κοινωνία ή κάποιοι άλλοι σε σχέση με το μεγάλωμα των παιδιών. Η διατήρηση της καλής ψυχικής και σωματικής  υγείας της  μητέρας είναι κάτι που το οποίο ξεκινάει από την ίδια καθώς κανένας δεν μπορεί να της την προσφέρει εάν η ίδια  δεν το αναγνωρίσει. Μόνο η ίδια η μητέρα, μπορεί να επιδιώξει  να μάθει ότι δεν γνωρίζει, και ίσως να  βρει απαντήσεις στα ερωτήματα της, να  εκπαιδευτεί και να μάθει τεχνικές ώστε να επαναφέρει την ισορροπία στην ζωή της σε σχέση με τον νέο της ρόλο. Η ίδια η μητέρα, μπορεί με μικρές διορθωτικές κινήσεις να πετύχει  χρόνο για τον εαυτό της και να κάνει πράγματα που την ευχαριστούν και ανεβάζουν την διάθεση της, να αναγνωρίσει και συμβουλευτεί πως θα πετύχει την ηρεμία μέσα της. Την οργάνωση στην ζωή της και πως  μπορεί να πετυχαίνει τους μικρούς και μεγάλους στόχους που βάζει.  Να  απαλλαγεί από φόβους και ανασφάλειες και να  απολαμβάνει την κάθε στιγμή τις ζωής της και την οικογένεια  της.