Tα παιδιά είναι παθητικοί δέκτες όλων των πληροφοριών στις οποίες είναι εκτεθειμένα. Όλες οι πληροφορίες που λαμβάνουν απορροφούνται από το υποσυνείδητο τους αυτούσιες, χωρίς δυνατότητα επεξεργασίας ως προς την ποιότητα και την ορθότητα τους. Η αδυναμία των παιδιών να επεξεργαστούν τις πληροφορίες, σημαίνει ότι καταγράφονται αφιλτράριστα, όλα όσα τους λέμε, ακούνε/βλέπουν στην τηλεόραση, βλέπουν στο διαδίκτυο κτλ με σωστό ή λάθος τρόπο,  όλα όσα ακούνε στις συζητήσεις των μεγάλων ή όσα λέει η γιαγιά. Οι πληροφορίες καταγράφονται σαν φυσιολογικές συμπεριφορές, στο σκληρό δίσκο υποσυνείδητο νου, των παιδιών, αυτόματα και χωρίς κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια. Καταγράφονται, τα πάντα, όπως τα πιστεύω του παππού ή το πως συμπεριφέρεται ο πατέρας στην μητέρα, ο τρόπος έκφρασης των συναισθημάτων των γύρω του, οι ποιες λέξεις που χρησιμοποιούνται, ακόμα και οι διατροφικές συνήθειες, το τι πίνουν και καπνίζουν. Τα πάντα !

Ειδικότερα, η συχνή έκθεση των παιδιών σε πληροφόρηση από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και όλων των ειδών ηλεκτρονικών μέσων, τους στερεί την ευκαιρία να καλλιεργούν τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους. Αυτό, έχει ως αποτέλεσμα να εκφράζονται κι αυτά με αυτήν την συμπεριφορά που είδαν, άκουσαν και δέχτηκαν ως φυσιολογική συμπεριφορά.

Ιδιαίτερα συχνό φαινόμενο στους εφήβους η απευαισθητοποίηση στη βία και την έλλειψη αντίδρασης στην πραγματική βία εξαιτίας της συνεχής έκθεσης σε σκηνές βίας μέσω της τηλεόρασης ή των ηλεκτρονικών παιχνιδιών.  Η εξοικείωση με αυτές τις συμπεριφορές οδηγεί στην αποδοχή τους και καταγράφονται στο υποσυνείδητο των παιδιών ως φυσιολογικές συμπεριφορές.  Αυτά τα παιδιά μπορεί να παρουσιάσουν επιθετική και ανάρμοστη συμπεριφορά, να εμπλέκονται συχνότερα σε καβγάδες ακόμα και να εκφράζουν αυτή την συμπεριφορά ενδοοικογενειακά. Αυτά τα παιδιά τείνουν να επιδεικνύουν ανυπακοή και συνήθως έχουν αντιδραστική συμπεριφορά προς τους γονείς τους και τους μεγάλους.

Ωστόσο, είναι δυνατόν η έκθεση του παιδιού – εφήβου σε βίαιες σκηνές, να έχει και το αντίθετο αποτέλεσμα, δηλαδή το παιδί- έφηβος να γίνει ευαίσθητο και δειλό, να αποκτήσει φοβίες ή και προβλήματα ύπνου λόγω εφιαλτών, και να είναι εσωστρεφής έχοντας αδυναμία και φόβο να εκδηλωθεί.

Η συμβουλευτική προς τους γονείς μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση της δύναμης που έχουν οι λέξεις και τα συναισθήματα στα μικρά παιδιά κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, αλλά και κατά την προεφηβική και εφηβική τους ηλικία. Οι γονείς μπορούν να μάθουν να μιλάνε και να συμπεριφέρονται στα παιδιά τους με τον κατάλληλο τρόπο, ώστε να έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα της επικοινωνίας. Επίσης, θα έχουν την ευκαιρία να αναγνωρίσουν και να αποδεχτούν την ανεξάρτητη προσωπικότητα των παιδιών τους ώστε να ενισχύσουν, με την κατάλληλη λεκτική και σωματική συμπεριφορά τους, το πλαίσιο ανάπτυξης της φαντασίας, της αυτοπεποίθησης και της προσωπικότητας του παιδιού τους.

Υπνοθεραπεία για παιδιά και εφήβους